Het verhaal van...

Even voorstellen..

Ik ben Sietse van Dulst, 20 jaar en ik woon in een Woonvorm in Wolvega. Vanwege een vaatafwijking in mijn hoofd heb ik een aantal handicaps. Ik ben een vrolijke jongen, nooit chagrijnig en ik hou ervan om leuke dingen te doen. Mijn moeder was vroeger al een paardenmeisje, en mijn zusje rijdt ook paard, dus ik kon niet achterblijven natuurlijk.

Toen ik klein was ging ik om de week logeren in Fochteloo, daar ging ik ook paardrijden, toen nog back-riding, en dat ging heel goed, ik ging zelfs in galop! Sinds ik daar niet meer heen ga reed ik ook geen paard meer, het kwam er gewoon niet meer van helaas.

De fysiotherapeut vond het voor mijn benen wel erg goed om het toch weer op te pakken. Dus mijn moeder ging op zoek naar een goede manege waar ik terecht zou kunnen en dus sinds anderhalf jaar rij ik woensdagmiddag om de week bij De Baander.

Ik heb las van stijve spasmen, vooral in mijn billen, bovenbenen en kuiten. Daardoor is er altijd hoge spierspanning in mijn onderstel.  Het paardrijden is voor mij een leuke manier om mijn benen te kunnen helpen ontspannen.  Het is soms even zoeken naar de goede balans, soms moet ik een stukje naar links en soms naar rechts gaan verzitten, ik kan dat zelf wel goed aangeven ook al kan ik niet praten. En als ik eenmaal goed zit hou ik het ook prima vol, een half uur lang. Mijn benen ‘zakken’ gedurende dat half uur een beetje meer richting ontspanning, dat gaat vanzelf en dat is makkelijk voor mij, ik krijg dat anders gewoon niet voor elkaar.

De begeleiding is geweldig! Daniëla is altijd goed te pas, en er lopen altijd hele lieve begeleidsters met ons mee. Mijn ouders zijn ook erg blij met deze activiteit voor mij, ik kan maar moeilijk sporten of zo, dit is voor mij de beste sport die er maar is.

Tot ziens, groeten van Sietse en ook de groeten van mijn moeder, die dit voor mij schrijft…..